Sie 132013
 

Szczepienia


„Ostatnio pojawia się coraz więcej rozmów na temat szczepień. Od dawna wiadomo, że szczepienia są potrzebne, gdyż osoby szczepione łatwiej znoszą przebieg chorób. Ostatnio jednak pojawiają się informacje o drugiej stronie szczepień… Postarałem się je tutaj zgromadzić.”

„Istotą szczepienia jest wprowadzenie do organizmu antygenu (zabitych albo żywych osłabionych drobnoustrojów lub ich fragmentów), który wywołuje reakcję układu odpornościowego. Następstwem takiej reakcji i głównym celem szczepienia jest wytworzenie jak najtrwalszej pamięci odpornościowej. Dzięki niej, gdy organizm w przyszłości zetknie się z żywym agresywnym drobnoustrojem, będzie mógł zareagować przygotowaną obroną immunologiczną. To rozpoznanie podanego w szczepionce antygenu zawsze owocuje reakcją organizmu, większą lub mniejszą, czasem niezauważalną, czasem jednak powodującą wyraźne objawy. Reakcje organizmu związane z wykonanym wcześniej szczepieniem to:
odczyny poszczepienne – spodziewane, możliwe, prawidłowe reakcje związane z działaniem szczepionki w ustroju
powikłania poszczepienne – nadmierne, niepożądane, nieprawidłowe reakcje organizmu na podaną szczepionkę (choroba poszczepienna).
Wspólną cechą obydwu reakcji jest związek czasowy i przyczynowy ze szczepieniem.”

Jednym z większych nieporozumień jest twierdzenie, iż szczepienia zapobiegają chorobom. Prawdą jest, że szczepienia nie chronią przed zachorowaniem lecz w przypadku choroby zmniejszają jej nasilenie i/lub/czasami skracają jej przebieg.

Kolejnym istotnym faktem jest, że szczepione osoby nie powinny mieć kontaktu z osobami chorymi gdyż stanowią zagrożenie dla osób o słabym układzie immunologicznym. Czyli rodzic – przemęczony czy chorujący na katar nie powinien mieć kontaktu z szczepionym dzieckiem przez parę dni. Ryzykiem może być zachorowanie na to, przeciw czemu dziecko było szczepione. Tak samo dziecko nie powinno spotykać się z innymi dziećmi, np. w przedszkolu czy na placu zabaw.

Spotkałem się z opinią (http://www.mmrthefacts.nhs.uk/resources/pdf/polish.pdf) iż „Organizm małego dziecka jest w stanie przyjąć bez obawy o zagrożenie dla zdrowia około 10.000 szczepionek na raz.” Odpowiem tak – przyjąć – owszem. Ale jego organizm nie będzie w stanie sobie poradzić z taką ilością (o ile nie ma tu błędu) substancji, przed którymi musi się bronić.


Poniższa tebela przedstawia kalendarz szczepień

Wiek Szczepienie przeciw Uwagi
1 rok życia w ciągu 24 godzin po urodzeniu WZW typu B – domięśniowo
GRU¬LICY – śródskórnie szczepionką BCG
Szczepienie noworodków przeciw gruźlicy winno być wykonane jednocześnie lub nie później niż w 24 godz. od szczepienia przeciw WZW typu B.
2 miesiąc życia (po 6 tygodniach od szczepienia przeciw gruźlicy i WZW typu B) WZW typu B- domięśniowo
B£ONICY, TĘ¯COWI, KRZTUśCOWI- podskórnie szczepionką DTP
Dwie kolejne dawki szczepienia pierwotnego przeciw WZW typu B podawane są w odstępach sześciotygodniowych, trzecia dawka uzupełniająca szczepienie podstawowe po 6 miesiącach od pierwszej dawki (cykl: 0; 1; 6).
Dawkę drugą szczepionki WZW typu B należy podać jednocześnie z pierwszą dawką szczepionki DTP, a dawkę trzecią jednocześnie z trzecią dawką POLIO.
przełom 3 i 4 miesiąca życia (po 6 tygodniach od poprzedniego szczepienia) B£ONICY, TĘ¯COWI, KRZTUśCOWI – podskórnie szczepionką DTP

POLIOMYELITIS – podskórnie lub domięśniowo szczepionką zabitą – IPV (1,2 i 3 typ wirusa) pierwsza dawka

Jako pierwszą dawkę szczepienia przeciw POLIOMYELITIS stosuje się szczepionkę zabitą IPV. Podaje się ją na przełomie 3 i 4 miesiąca życia jednocześnie z drugą dawką szczepionki DTP. Pozostałe dawki szczepienia POLIO prowadzi się szczepionką żywą.

Dzieciom z przeciwwskazaniami do szczepienia żywą szczepionką przeciw poliomyelitis (OPV) należy wykonać również pozostałe dawki podskórnie szczepionką zabitą (IPV) w cyklu jak szczepionką żywą.

5 miesiąc życia (po 6 tygodniach od poprzedniego szczepienia) B£ONICY, TĘ¯COWI, KRZTUśCOWI- podskórnie szczepionką DTP

POLIOMYELITIS – doustnie szczepionką żywą poliwalentną OPV (1,2,3 typ wirusa) druga dawka

trzy kolejne dawki szczepienia podstawowego DTP podawane są w odstępach sześciotygodniowych.
przełom 6 i 7 miesiąca życia (po 6 tygodniach od poprzedniego szczepienia) WZW typu B – domięśniowo

POLIOMYELITIS – doustnie szczepionką żywą poliwalentną OPV (1,2,3 typ wirusa) trzecia dawka

U dzieci z przeciwwskazaniami do szczepienia przeciw krztuścowi można:

a) zastosować szczepionkę DT – według zaleceń producenta. Wówczas w 2 miesiącu życia trzeba podać domięśniowo szczepionkę przeciw WZW typu B, a po 6 tygodniach jednocześnie zaszczepić pierwszą dawką DT (podskórnie) i pierwszą dawką szczepionki POLIO (IPV -podskórnie). Po następnych 6 tygodniach podać: drugą dawkę szczepionki DT (podskórnie) i jednocześnie – drugą dawkę szczepionki POLIO (OPV – doustnie),

b) rozważyć zastosowanie szczepionki DTaP (z bezkomórkową komponentą krztuścową) w cyklu jak DTP

Patrz również – „Informacje uzupełniające” – część III PSO

12 miesiąc życia GRU¬LICY – śródskórnie szczepionką BCG Szczepienie tylko u dzieci, które w wyniku pierwszego szczepienia BCG nie mają blizny bądź mają bliznę o średnicy mniejszej niż 3 mm.

U dzieci ze styczności z chorym na gruźlicę należy wykonać próbę tuberkulinową i szczepić dzieci tuberkulinoujemne w dniu odczytania próby.

2 rok życia 13-14 miesiąc życia ODRZE – podskórnie szczepionką żywą Szczepienie podstawowe.

Podawane w wywiadzie przebycie zachorowania na odrę – nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia; szczepionkę należy podać po upływie dwóch miesięcy od wyzdrowienia. Zamiast szczepionki pojedynczej przeciw odrze można podać w 13-15 miesiącu życia szczepionkę potrójną przeciw odrze, śwince i różyczce zalecaną w części II PSO.

16-18 miesiąc życia B£ONICY, TĘ¯COWI, KRZTUśCOWI – podskórnie szczepionką DTP

POLIOMYELITIS – doustnie szczepionką żywą poliwalentną OPV (1,2 i 3 typ wirusa) czwarta dawka

Czwarta dawka, uzupełniająca szczepienie podstawowe DTP i POLIO.

Dzieci, które w pierwszym roku życia otrzymały dwie dawki DT, należy zaszczepić podskórnie trzecią dawką DT.

Dzieciom z przeciwwskazaniami do szczepienia żywą szczepionką przeciw poliomyelitis (OPV) należy podać podskórnie szczepionkę zabitą (IPV).

okres przedszkolny 6 rok życia B£ONICY, TĘ¯COWI – podskórnie szczepionką DT

POLIOMYELITIS – doustnie szczepionką żywą poliwalentną OPV (1, 2 i 3 typ wirusa)

Pierwsza dawka przypominająca
7 rok życia ODRZE – podskórnie szczepionką żywą Dawka przypominająca. Podawane w wywiadzie przebycie zachorowania na odrę – nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia; szczepionkę należy podać po upływie dwóch miesięcy od wyzdrowienia. Zamiast szczepionki pojedynczej przeciw odrze można podać szczepionkę potrójną przeciw odrze, śwince i różyczce zalecaną w części II PSO.
po 6 tygodniach od szczepienia przeciw ODRZE GRU¬LICY – śródskórnie szczepionką BCG Szczepienie bez próby tuberkulinowej. U dzieci ze styczności z chorym na gruźlicę należy wykonać próbę tuberkulinową i szczepić dzieci tuberkulinoujemne w dniu odczytania próby.
szkoła podstawowa i gimnazjum 11 rok życia POLIOMYELITIS – doustnie szczepionką żywą poliwalentną OPV (1, 2 i 3 typ wirusa) Druga dawka przypominająca
12 rok życia GRU¬LICY – śródskórnie szczepionką BCG Tylko dzieci z ujemnym wynikiem próby tuberkulinowej Mantoux.

Szczepienie należy wykonać w dniu odczytania próby.

13 rok życia RÓ¯YCZCE – podskórnie Tylko dziewczęta
14 rok życia WZW typu B – domięśniowo 3-krotnie w cyklu 0; 1; 6 miesięcy Szczepienie należy podać młodzieży rozpoczynającej naukę w gimnazjum (I lub II klasa).

Nie należy szczepić osób szczepionych wcześniej podstawowo, np. w ramach szczepień zalecanych.

B£ONICY, TĘ¯COWI – podskórnie szczepionką td Druga dawka przypominająca. Szczepienie można podać jednocześnie (tzn. w tym samym dniu) ze szczepieniem przeciwko WZW typu B.
szkoła
ponad-
podstawowa
19 rok życia lub ostatni rok nauki w szkole B£ONICY, TĘ¯COWI – podskórnie szczepionką td trzecia dawka przypominająca; nie powinna być podana wcześniej niż po upływie 3 lat od ostatniej dawki szczepionki DT lub td

A tutaj wymionione są szczepienia nieobowiązkowe:

Szczepienie przeciw Zalecane osobom Uwagi
WZW typu B domięśniowo

– dawkowanie i cykl szczepień wg wskazań producenta szczepionki

– dzieciom i młodzieży, nieobjętym dotąd szczepieniami obowiązkowymi,

– osobom, u których ryzyko zakażenia wynika z narażenia na ekspozycje związane z przerwaniem ciągłości tkanek lub kontakty seksualne

zaleca się szczepionki rekombinowane
WZW typu A domięśniowo

– dawkowanie i cykl szczepień wg wskazań producenta szczepionki

– dzieciom w wieku przedszkolnym, szkolnym i młodzieży; szczególnie zalecane dzieciom rozpoczynającym naukę w szkole podstawowej, które nie chorowały na WZW typu A,

– osobom wyjeżdżającym do krajów o wysokiej zapadalności na WZW typu A,

– osobom zatrudnionym przy produkcji i dystrybucji żywności

ODRZE, śWINCE, RÓ¯YCZCE –

podskórnie – jedną dawką szczepionki skojarzonej

– dzieciom w wieku 13-15 miesięcy oraz w 7 roku życia zamiast obowiązkowego szczepienia przeciw odrze;

podawane w wywiadzie przebycie zachorowań na odrę, świnkę lub różyczkę – nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia; szczepionkę należy podać po upływie 2 miesięcy od wyzdrowienia

Rekomendowane są szczepionki: zawierające atenuowany szczep świnkowy inny niż Urabe AM-9
śWINCE

– podskórnie – jedną dawką szczepionki pojedynczej

– dzieciom od 13 miesiąca życia nieszczepionym przeciw śwince (szczepionkami skojarzonymi);

podawane w wywiadzie przebycie zachorowania na świnkę nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia;

szczepionkę należy podać po upływie 2 miesięcy od wyzdrowienia

Rekomendowane są szczepionki: zawierające atenuowany szczep świnkowy inny niż Urabe AM-9
GRYPIE

– dawkowanie i cykl szczepień według wskazań producenta szczepionki

ze wskazań klinicznych i indywidualnych

– przewlekle chorym (astma, cukrzyca, niewydolność układu krążenia, oddychania, nerek),

– w stanach obniżonej odporności,

– w podeszłym wieku,

ze wskazań epidemiologicznych:

– pracownikom służby zdrowia, szkół, handlu, transportu, budownictwa oraz osobom narażonym na kontakty z dużą liczbą ludzi bądź pracującym na otwartej przestrzeni

Szczepionki ważne są tylko jeden rok ze względu na coroczne zmiany składu według zaleceń światowej Organizacji Zdrowia.
KLESZCZOWEMU ZAPALENIU MÓZGU

– dawkowanie i cykl szczepień wg wskazań producenta szczepionki

– przebywającym na terenach o nasilonym występowaniu tej choroby:

osobom zatrudnionym przy eksploatacji lasu, stacjonującemu wojsku, rolnikom, młodzieży odbywającej praktyki oraz turystom i uczestnikom obozów i kolonii

Zakażeniom wywoływanym przez HAEMOPHILUS INFLUNZAE typ b

– domięśniowo lub podskórnie

– dawkowanie i cykl szczepień wg wskazań producenta szczepionki

– dzieciom od drugiego miesiąca życia dla zapobiegania zapaleniom opon mózgowo-rdzeniowych, posocznicy, zapaleniom nagłośni itp.

Jeżeli szczepienie stosuje się w pierwszym roku życia dziecka, najlepiej pierwszą dawkę podać jednocześnie ze szczepionkami WZW B i DTP, drugą z DTP i POLIO (IPV), natomiast dawkę trzecią ze szczepionkami DTP i POLIO (OPV)

B£ONICY, TĘ¯COWI- podskórnie

– dawkowanie i cykl szczepień wg wskazań producenta szczepionki

– osobom dorosłym (szczepionym podstawowo) pojedyncze dawki przypominające co 10 lat, a nieszczepionym w przeszłości – szczepienie podstawowe
RÓ¯YCZCE – podskórnie

– dawkowanie i cykl szczepień wg wskazań producenta szczepionki

– młodym kobietom, zwłaszcza pracującym w środowiskach dziecięcych (przedszkola, szkoły, szpitale, przychodnie), dla zapobiegania różyczce wrodzonej. Nie wolno szczepić w okresie ciąży. Przez trzy miesiące po szczepieniu nie należy zachodzić w ciążę.
¯Ó£TEJ GOR¡CZCE I INNYM CHOROBOM – wyjeżdżającym za granicę, według wymogów kraju docelowego oraz Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych.

Szczegółowych informacji udzielają wojewódzkie stacje sanitarno-epidemiologiczne.

Wszystkie szczepionki stosowane w punktach szczepień dla wyjeżdżających za granicę są zarejestrowane w Polsce.

 


Szczepionki składają się zazwyczaj z trzech komponentów:

  • składniki swoiste (drobnoustroje, aktywne składniki szczepionki),
  • adiuwanty (substancje pomocnicze),
  • substancje konserwujące.

W niektórych przypadkach negatywne reakcje w organizmie dziecka mogą zajść nie w wyniku samego wirusa a na skutek składników jakie są używane podczas produkcji szczepionek (np. substancji konserwujących, które zawierają rtęć).

Poniżej znajduje się lista niektórych składników stosowanych w szczepionkach:

  • ACETON – rozpuszczalnik używany w zmywaczu do paznokci,
  • A£UN – konserwant,
  • ALUMINIUM I OLEJE śRODKÓW WSPOMAGAJ¡CYCH – powodują raka u myszy laboratoryjnej,
  • ALUMINIUM FOSFAT – używany w dezodorantach, trucizna,
  • FORMALINA – znany rakotwórczy składnik przeważnie używany do balsamowania ciał,
  • FENOL (kwas węglowy) – śmiertelna trucizna,
  • thIMEROSAL (o pochodzeniu rtęciowym) – trujący ciężki metal, ciężko wydalany przez organizm.

SZCZEPIONKI ATENUOWANE – zawierają żywe drobnoustroje (wirusy lub bakterie) pozbawione właściwości chorobotwórczych (wirulentnych).
Atenuacja (utrata wirulencji przy zachowaniu właściwości immunogennych) następuje w wyniku wielokrotnych pasaży określonego szczepu drobnoustroju, namnażanego w nietypowych dla niego warunkach.
Wady:
– może nastąpić rewersja szczepu atenuowanego do wiruletnego
– szczepionki uzyskane poprzez namnażane wirusów na zarodkach kurzych mogą zawierać, nawet po oczyszczeniu, antygeny jaja kurzego, co u niektórych osób może prowadzić do reakcji alergicznych
– linie komórkowe, na których namnaża się wirusy mogą być zakażone innym wirusem.


Odczyny poszczepienne

  • zależą od rodzaju drobnoustroju oraz sposobu przygotowania szczepionki
  • odczyny nieswoiste występują najczęściej po podaniu szczepionek aktywowanych, zwykle 12 do 24 godz. po podaniu szczepionki
  • odczyny swoiste związane są z namnażaniem się w organizmie żywych drobnoustrojów podanych w atenuowanej szczepionce, mają typowy przebieg w zależności od rodzaju drobnoustroju np. Powstawanie grudki, owrzodzenia i blizny po szczepieniu przeciw ospie, gruźlicy (BCG) lub tularemii – skaryfkacja
  • odczyny miejscowe pojawiają się w miejscu wprowadzenia szczepionki
  • odczyny ogólne to: gorączka, bóle mięśni, bóle głowy, rzadziej wysypki uczuleniowe. Wywołane są namnażaniem się atenuowanych wirusów w okolicznych węzłach chłonnych i wiremią.

Odczyny poszczepienne mogą być wywołane także przez nieswoiste składniki szczepionki :
– substancje konserwujące
– składniki podłoża, na którym przygotowana została szczepionka antygeny jaja kurzego – w przypadku stosowania szczepionek zawierających wirusy namnożone na zarodkach kurzych
– antybiotyki stosowane w hodowlach tkankowych, z których izoluje się wirusy szczepionkowe, nie wolno używać penicyliny

Lekarz i rodzice powinni rozważyć stosunek ryzyka do korzyści związanych z kontynuowaniem programu szczepienia przeciwko krztuścowi, jeśli w podanym poniżej czasie po wstrzyknięciu DTwP lub DTaP u dziecka wystąpiła:
gorączka >=40,5°C bez innej uchwytnej przyczyny (do 48 h po szczepieniu);
zapaść lub wstrząs (epizod zapaści z zaburzeniem świadomości [do 48 h po szczepieniu]);
ciągły, nieukojony płacz trwający co najmniej 3 godziny (do 48 h po szczepieniu)
drgawki bez gorączki lub podczas gorączki (do 3 dni po szczepieniu).

 


INFORMACJE O POSZCZEGÓLNYCH SZCZEPIONKACH

KOKLUSZ

Zdecydowanie najniebezpieczniejsza szczepionka o największej ilości udokumentowanych przypadków potwierdzających poważne, niepożądane reakcje. W Stanach poważne reakcje u dzieci na DPT w ciągu roku to:
35000 reakcji konwulsyjnych, zapaści lub cienki pisk
11000 reaguje głębokimi atakami padaczki, przedwczesnym neurologicznym uszkodzeniem włącznie z opóźnionym rozwojem, zaburzeniami w zdolności uczenia się, nadpobudliwością, zaburzeniami zachowawczymi, głębokim upośledzeniem umysłowym, autyzmem oraz padaczką odporną na leki.
Badanie FDA ( Administracja ds. Leków i ¯ywności ) przeprowadzone przy Uniwersytecie Californijskim w Los Angeles wykazało następujące reakcje u niemowląt: bezustanny płacz, wysoka gorączka, cienki, głośny pisk, konwulsje, ostre uszkodzenie mózgu, stałe uszkodzenie mózgu, śmierć.
Istnieje znaczna ilość dowodów, która łączy „Zespół nagłej śmierci u niemowląt” ze szczepionką na koklusz. Szansa na śmierć spowodowana szczepionką na koklusz jest 94 razy większa niż śmierć w przypadku naturalnego zachorowania na tę chorobę.
Obliczenia wskazują na 10 zgonów rocznie spowodowanych przez naturalnie występujący krztusiec a 943 zgony spowodowane przez szczepionkę

DYFTERYT

Bardzo rzadko spotykany; na przestrzeni ostatniego stulecia ilość przypadków znacznie spadła. Między rokiem 1900 a 1920 zachorowanie na dyfteryt spada o 50%. Nastąpiło to przed erą szczepień W Niemczech podczas II wojny światowej szczepienia na dyfteryt były obowiązkowe. Podczas tego okresu ilość przypadków zachorowalności na tę chorobę wzrosło o 17% a ilość zgonów o 600%. Po zaprzestaniu podawania szczepionek na dyfteryt po wojnie ilość incydentów spadła znacznie, mimo niedożywienia i złych warunków mieszkaniowych Ilość przypadków zachorowalności na dyfteryt spadała mniej więcej w takim samym tempie w krajach gdzie stosowano szczepionki jak i w krajach bez tej szczepionki. W Szwajcarii i Japonii nie było szczepionki na dyfteryt i choroba ta praktycznie zanikła w tym samym czasie jak i w krajach o wysokim szczepieniu jak Kanada W Stanach ostatnie raporty donoszą, że 1 śmiertelny przypadek na 3 i 14 śmiertelnych przypadków z 23 nosicieli tej choroby są osobami zaszczepionymi.

TĘ¯EC

Od roku 1976 mniej niż 100 przypadków tężca pojawiło się w Stanach. Większość tych przypadków wystąpiła u ludzi w wieku ponad 50 lat. Młodzi ludzie rzadko, kiedy chorują na tężec. Od 1985 – 1986 tylko 5% przypadków wystąpiło wśród ludzi poniżej 20 lat. Badanie przeprowadzone w Polsce wykazało, że u 13 z 17 dzieci którym podano szczepionkę DT ( dyfteryt i tężec ) wystąpiły znaczne zmiany w ich elektroencefalogramach. Po raz pierwszy pojawiła się aktywność padaczkowa lub natężyła poprzednio istniejąca aktywność. Tężec nie jest zakaźny a zaszczepienie nie jest gwarancją na całe życie. Tężec jest beztlenowym organizmem, który żywi się tylko na martwej tkance. Dobra ochrona przed tą chorobą to odpowiednia higiena zranionego miejsca. alternatywne leczenie dla tych, którzy się nie szczepili: Istnieje szybki i efektywny sposób zapobiegania tej chorobie. Można zastosować globulinę przeciwtężcową na poważne rany lub przekłucie.

HEINE – MEDINA (polio)

W Stanach Zjednoczonych nie ma w ogóle ryzyka naturalnego zachorowania na Heine- Medina. Doustnie podany żywy wirus (OPV) może zarazić podatnego pacjenta i może też zarazić inne dziecko poprzez kontakt z kałem dziecka niedawno zaszczepionego. Martwy wirus polio (IPV) nie powoduje Haine – Medina, ujemna strona to niższy poziom antyciał, więcej reakcji i potrzeba ponownego zaszczepiania w celu utrzymywania odporności. E-IPV (szczepionka o zwiększonym natężeniu – nieaktywna) została wyprodukowana w celu zwiększenia efektywności IPV ale nie wyeliminowano jej niepożądanych reakcji ani potrzeb na dalsze zastrzyki podnoszące odporność. Wszystkie porażenia polio w Stanach w roku 1979 spowodowane były albo przez doustną szczepionkę albo zarażeniem się poza granicami kraju. Od 1980-1985 zgłoszono 55 przypadków: 51 spowodowanych szczepionką, 4 przez podróże do obcych krajów. W krajach w których warunki higieniczne są słabe wirusy są wszędzie. Odporność u dzieci w tych krajach jest prawie 100% z powodu zakażeń we wczesnym wieku w wyniku czego dzieci te mają dużą ilość antyciał na tę chorobę. Nie są znane stany epidemiologiczne a przypadków porażeń jest niewiele. Jedno badanie ujawniło powiązanie między epidemią lat 1940-tych i 50-tych z przerwaniem karmienia niemowląt piersią podczas kiedy karmienie niemowląt z butelki stało się popularne. W Stanie Północnej Karoliny kiedy rekomendacje wielce szanownego lekarza, odnośnie zmniejszenia spożywania cukru zostały zastosowane, ilość przypadków spadła z 2402 w 1948 roku na 214 przypadków w 1949 roku.

ODRA

Szczepionka na odrę jest podawana przeważnie w połączeniu ze świnką i różyczką (MMR). Od kiedy zaczęto podawać szczepionkę w 1960 roku nastąpił stały wzrost zachorowalności wśród nastolatków i dorosłych, choroba ta jest bardzo niebezpieczna u dorosłych. Odporność nie trwa całe życie. Amerykańska Akademia Pediatryczna zaleca podanie drugiej dawki w 11 lub 12 roku życia. Centrum Kontroli nad Chorobami rekomenduje podanie drugiej dawki w chwili pójścia do przedszkola lub między 4-6 rokiem życia. Powyższe dwie rekomendacje nie zostały wsparte żadnymi badaniami. Obecnie pojawia się nietypowy zespół odry u dzieci, które były wcześniej szczepione. Nietypowy zespół jest bardzo groźny i charakteryzuje się przesadną wysypką, słabością mięśni, peryferyjnym obrzmieniem wraz z ogromnym bólem brzucha włącznie z wymiotami. Epidemie pojawiają się w całkowicie zaszczepionej populacji. Wnikliwy przegląd tej choroby występujący w Stanach w 1995-96 odkrył, że 60% przypadków wystąpiło u osób zaszczepionych. Wirus odry jest w stanie wystymulować odruch samoodporności jeżeli zostaje w ciele jakiś czas. Badania przeprowadzone przez Rutgers University wykazały, że żywe wirusy używane przeciw chorobom takim jak grypa lub odra mogą w przyszłości stać się powodem innych chorób. Może to wystąpić w postaci stwardnienia rozsianego, artretyzmu, raka lub w innej postaci chorób degeneracyjnych. Reakcje na szczepionkę przeciw odrze to między innymi: poważne zaburzenia układu nerwowego włącznie z zapaleniem mózgu, retinopatie, ślepota a także zespół Guillain-Barre (paraliż mięśni i deficyt czułości nerwowej) wraz z chorobą (IBS) zapalenia jelit.

śWINKA

Od chwili szczepionek przeciw śwince choroba ta stała się chorobą nastolatków i dorosłych. świnka była często pojawiająca się lekka choroba dziecięca, której nie zauważano nawet w 30% zanim nie zaczęto jej szczepić. Komplikacje w wyniku zachorowania u dorosłych są częstsze i poważniejsze. Odporność przez naturalne zachorowanie na tę chorobę trwa do końca życia. Szczepionka nie jest gwarancja na odporność, ponieważ dzieci wcześniej szczepione potrafią zachorować na świnkę. Najczęstsza reakcja uboczna to zapalenie opon mózgowych, spowodowane przez komponent połączenia (MMR) szczepionek na odrę, świnkę i różyczkę.

RÓ¯YCZKA

Lekka choroba dziecięca bez poważnych komplikacji oprócz bardzo rzadkich przypadków. Efektywność szczepionki ocenia się na tylko 77%. Dowody wskazują, że choroba ta przeszła na starszą ludność. Reakcje na szczepionkę to: symptomy typu zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych, Zespół Guilolian-Barre (paraliż mięsni i deficyt czułości nerwowej). U 12%-20% kobiet zaszczepianych po okresie dojrzewania pojawiają się symptomy artretyzmu i potrafią trwać od kilku tygodni do miesięcy lub lat. U niektórych zmienia się to na reumatyzm artretyczny i trwa przez cale życie. Lepsza opcja byłaby zaprzestać szczepień dzieci a rozpowszechnić badania zwłaszcza dziewczyn na antyciała w latach dojrzewania lub przed planowaniem ciąży.

OSPA WIEtrZNA

Dzieci naturalnie zakażone budują odporność na całe życie. Ospa wietrzna jest lekka chorobą dziecięcą o rzadkich komplikacjach. Zespól „Reyes” (niebezpieczna encefalopatia) jest rzadko spotykana komplikacja ospy wietrznej. Zachorowalność na ww. zespół jest praktycznie znikoma od chwili, kiedy zabrania się podawanie aspiryny małym dzieciom podczas choroby. U dorosłych choroba ta trwa dłużej, jest cięższa i niesie ze sobą więcej komplikacji. Naukowcy obawiają się dwóch możliwych, długo terminowych ubocznych efektów szczepionki: półpasiec i rak spowodowany ukrytym wirusem w komórce. Masowe zaszczepienie dzieci ta słabo sprawdzona szczepionka będzie eksperymentem o wielkiej proporcji. Choroba ta jest lekka i niezłośliwa w porównaniu do ewentualnych konsekwencji szczepionki, która może spowodować szkodę na cale życie w formie półpaśca lub raka.

¯Ó£TACZKA typu B:

¯ółtaczka jest chorobą wątroby spowodowanym wirusem. Choroba ta ukazuje się u nastolatków i u dorosłych aczkolwiek szczepi się na nią niemowlęta, aby zapobiec jej. Wysokim ryzykiem jest noworodek, którego matka jest zakażona. Poprzez sprawdzanie kobiet ciężarnych można temu zapobiec. 60%-70% tej choroby pojawia się wśród ludności o wysokim ryzyku. Ludność o wysokim ryzyku to:
uliczni stosujący dożylnie narkotyki
homoseksualiści płci męskiej z wieloma partnerami – ludzie z AIDS lub HIV prostytutki
starsi uciekinierzy z Afryki i Azji – osoby po wielu transfuzjach
seksualni partnerzy powyżej wymienionych grup.
Negatywne efekty szczepionki to: zespół Guillian-Barre, artretyzm, demielinacja systemu nerwowego, anafilaksja (reakcja typu szok).
Szczepionka ta jest stosunkowo nowa i nie mamy wystarczającej informacji na temat jej długo terminowych efektów. Bardzo mało wiemy na temat efektów krotko terminowych z powodu, iż lekarze zgłaszają tylko 10% z epizodów poszczepionkowych. W 1992r. podczas seminarium Amerykańskiej Akademii Pediatrii, naczelny Dr George Peter zarekomendował szczepienie niemowląt przeciw ¯ółtaczce typu B ze względów następujących:
¯ółtaczka typu B czasami pojawia się poza grupą wysokiego ryzyka.
Grupy o wysokim ryzyku nie są łatwo dostępne i nie podporządkują się.
Koszt szczepienia dzieci jest mniejszy niż szczepień dorosłych, ponieważ jest potrzebna mniejsza dawka.
Odporność ta nie jest na całe życie a wiec, konieczne są dodatkowe szczepienia!

Hemofilus Influenza Typ B (Hib) Zapalenie Opon:

W Stanach Zjednoczonych ilość przypadków na rok: miedzy 8000 a 15000 przypadków. Pojawia się najczęściej wśród 6 – 7 miesięcznych dzieci. Antyciała matki podawane przez karmienie piersią chronią niemowlę. Zapalenie Opon Mózgowych (Hib) kończy się śmiercią u 3% – 8% przypadków. Hemofilus influenza znajduje się w gardle u 30% zdrowych ludzi, co wskazuje, że ciało nasze ma naturalne sposoby uodpornienia się nawet u ludności nie szczepionej masowo.
Przypadki zachorowalnosci na „Hib meningitis” zapalenie opon mózgowych wzrosły na przestrzeni ostatnich 30 lat, co może być spowodowane przez masowe szczepienie, które mogło osłabić system samoobronny. Badania wskazują, ze szczepienie jest nie efektywne i przeszkadza w tworzeniu odporności i w wyniku tego może powiększyć szanse, że dziecko zachoruje na nią. Poważne reakcje to: konwulsje, alergiczne reakcje anafilaktyczne, reakcje podobne do choroby surowiczej (ból w stawach wysypki i obrzmienie). Pomimo nie dokończonych rekomendacji sposobu stosowania DPT w zliczeniu z Hib pozwolenie to przeszło w 1993r. W porównaniu do historii reszty szczepionek Zapalenie Opon Mózgowych występuje znacznie częściej w wyniku zaszczepienia i tuż po zaszczepieniu.


Istnieje teoria mówiąca iż organizm ma naturalny jakby bank informacji, z których czerpie dane o chorobach atakujących organizm. Bank ten ma ograniczoną pamięć i w przypadku wielu szczepień może być zapełniony informacją pochodzącą od szczepionek i nie być w stanie zapamiętać odporności na przebyte choroby innego rodzaju.

Poniższy tekst opracował: „dr n.med. J. Jaśkowski na podstawie raportu Alana Philipsa ponad 60 pozycji piśmiennictwa znajduje się w Redakcji. Poniżej podajemy adres pod którym można uzyskać więcej informacji: National Vaccine Information Center 204 F Mill St. Vienna, VA 22180. tel. (703) 938 – 3783” (wybrane fragmenty).

Pamiętajmy również, że organizm zaszczepiony na jedną chorobę, zaczyna organizować siły obronne przeciwko niej i staje się mniej odporny na inne zachorowania.

Rózyczka nie powoduje prawie nigdy żadnych powikłań, jest chorobą bardzo łagodną, dlatego nigdy się przeciwko niej nie szczepiło dzieci. Dopiero niedawno wprowadzono to szczepienie, jako zabezpieczenie przed zachorowaniem w czasie ciąży i uszkodzeniem płodu. Innej przyczyny nie ma. No więc po co chłopcu to szczepienie? I po co półtorarocznej dziewczynce? W ciążę zachodzi się od pewnego wieku, więc spokojnie można dac dziwewczynkom jedną – dwie dawki tej szczepionki począwszy od 13 roku życia.

Poczytajcie relacje rodziców którzy tez tak bardzo chcieli dobrze dla swoich dzieci – a dziś tego żałują że w jakimś momencie życia chcieli „aż tak dobrze”, a konsekwencją tej dobroci jest to ze do dziś te dzieci cierpią.

System Doniesień o Efektach Ubocznych Szczepień (VAERS) otrzymuje około 11000 raportów rocznie o reakcjach ubocznych związanych z podaniem szczepionki. Około 1% tych informacji to wypadki śmierci. Większość tych doniesień dotyczy szczepień przeciwko kokluszowi. Chociaż liczba ta jest bardzo duża to prawdopodobnie jest to tylko wierzchołek góry lodowej, gdyż FDA przypuszcza, że tylko 10% wystąpień alergii jest rejestrowanych (jeszcze gorzej jest w Polsce). Prawdopodobnie tylko ok. 0,1 do 0,001 przypadków jest rejestrowanych.
Większość lekarzy w Polsce nie zna nawet kart, które trzeba wypełnić w przypadku zaobserwowania powikłania, pomimo obowiązku ich wypełniania od ponad 25 lat.

Dorobiona teoria systemu szczepień mówi, że szczepionki stymulują produkcję przeciwciał. Brak do chwili obecnej prac, które wykazałyby, czy takie przeciwciała powodują trwałą odporność. Okazuje się, że dzieci pozbawione gammaglobulin, co wg. teorii powoduje niemożność powstawania przeciwciał, wracają do zdrowia równie szybko jak inne dzieci. British Medical Council podał, że nie znaleziono korelacji pomiędzy zachorowaniem na dyfteryt a poziomem przeciwciał. Naukowcy stwierdzili również brak zachorowań wśród ludzi z niskim poziomem przeciwciał oraz przeciwnie, ciężkie przebiegi zachorowań wśród ludzi z wysokim mianem przeciwciał.
Badania dowiodły, że szczepionki pobudzając komórki do produkcji określonych przeciwciał, uniemożliwiają produkcję innych przeciwciał. Pełne szczepienia powodują wzrost zachorowalności. W stanie Minnesota (USA) stanowi epidemiolodzy stwierdzili pięciokrotnie większe prawdopodobieństwo zachorowania na żółtaczkę wśród dzieci szczepionych w stosunku do dzieci nie szczepionych.

Dziecko 2 miesięczne ważące ok. 4 kg otrzymuje taką samą dawkę jak dziecko 5 letnie ważące ok. 20 kg. Niemowlęta z niewykształconym systemem odpornościowym mogą otrzymywać aż pięciokrotną dawkę szczepionki (relatywnie do masy ciała) w porównaniu z dziećmi 5 letnimi.
Stwierdzono także, że ilość jednostek szczepionki w dawce może wahać się od 0,5 do 3 razy. Kontrole jakości dopuszczają szeroki margines błędu.
Szczepionki są jedynymi preparatami medycznymi, które podaje się dziecku w tej samej postaci bez względu na wiek, masę ciała, rasę, nawyki żywieniowe i inne czynniki. Takie postępowanie spowodowało przed laty w Australii zgon 50 % aborygenskich dzieci po szczepieniu. Podobny przypadek odnotował New England Journal of Medicine. Szczepienia przeciwko polio spowodowały 8-krotny wzrost zachorowań wśród dzieci rumuńskich.
Dodatkowe podawanie antybiotyków po szczepieniach również może być powodem licznych powikłań, do zgonu włącznie. Podanie zastrzyku antybiotyku nawet w miesiąc po szczepieniu powoduje 8 krotny wzrost zachorowań na polio. Podanie 9 zastrzyków powoduje aż 20 krotny wzrost, a podanie powyżej 10 zastrzyków antybiotyku powoduje 182 krotny wzrost zachorowań.

U osób szczepionych przeciwko odrze stwierdza się 4 krotnie częstsze występowanie choroby Leśniowskiego-Crhona.(wrzodziejące zapalenie jelita, a w grudkach w jelicie stwierdza się wtręty wirusowe).

Przechorowanie natomiast tzw. choroby wieku dziecięcego prowadzi do powstania trwałej odporności, w przeciwieństwie do odporności sztucznie wywołanej szczepieniem. Na ogół taki sztuczny okres odporności wynosi od 1 roku (szczepionki przeciwko kleszczom) do kilku lat. Szczepienie przeciwko ospie prowadzi do powstania odporności na 6 do 10 lat i nie trwa do wieku dorosłego. Właśnie w wieku dorosłym możliwość zgonu z powodu tego zakażenia jest 20 krotnie większa.

Podanie szczepionki Salka spowodowało wzrost zachorowań na polio w USA o 50% w latach 1957 – 1958 oraz o 80% w latach 1958-1959. Ponadto ujawniono manipulowanie statystykami zachorowań na polio w celu wykazania efektu dodatniego. Według CDC aż 87% zachorowań na polio w USA w latach 1973 – 1983 wywołane było podaniem szczepionki. Jonas Salk – twórca szczepionki – zeznał przed senacką komisją przesłuchań, że prawie wszystkie przypadki zachorowań na polio wywołane zostały szczepionką doustną. Jak wiadomo w Polsce stosuje się tylko szczepionki doustne.
Można więc postawić wniosek, że szczepionki przeciwko polio są obecnie jedną z przyczyn zachorowań na polio w USA i nie tylko. Jednoznacznie można także stwierdzić, że szczepionki przyczyniły się do wzrostu zachorowań na polio.

Podanie szczepionki może spowodować wystąpienie długoterminowych reakcji ubocznych takich, jak zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia układu immunologicznego, kłopoty z koncentracją, alergie, rak i wiele innych, których nie notowano 30 lat temu.
Składnikami szczepionek są również znane kancerogeny takie jak: thimersol, fosforan duminy, formaldehyd.
Dr Harris Coulter utrzymuje, że „szczepienia powodują występowanie zapaleń mózgu znacznie częściej, aniżeli władze chcą to przyznać. Mogą one występować u 15 – 20 % przypadków”.
Miliony dzieci uczestniczą w tym eksperymencie a władze medyczne nie robią nic, by rozpoznać długoterminowe uboczne efekty szczepień.
Można więc stwierdzić, że długoterminowe negatywne efekty szczepień są w oczywisty sposób ignorowane przez odpowiednie służby medyczne, pomimo silnej korelacji szczepień i wielu chorób przewlekłych z kolagenozami włącznie.

Wraz z wprowadzeniem antybiotyków i szczepień ani czas naszego życia nie uległ wydłużeniu, ani współczynnik zgonów nie zmalał. Zanotowano natomiast nienaturalny wzrost wydatków na służbę zdrowia. Innymi słowy pieniądze przeznaczone na poprawę naszego zdrowia i życia weszły do kieszeni biznesu. Wydatki dotyczą Stanów Zjednoczonych, kiedy po „zimnej wojnie”, zdecydowano się nadmiar pieniędzy ulokować między innymi w lekach. W Polsce sytuacja nie wygląda tak różowo. Brak powszechny pieniędzy na środki czystości, papier toaletowy i maszyny do wyparzania naczyń, ułatwiają zakażanie. A można by poprzez wprowadzanie wyparzarek w szpitalach w istotny sposób ograniczyć np. zakażenie m.in. wirusem żółtaczki.

Mit: „Szczepionki są zalecane czyli obowiązkowe”
W USA możliwe są zwolnienia ze szczepień z trzech powodów:
1. W 50-ciu stanach USA możliwe są zwolnienia od szczepień z powodu występowania chorób w rodzinie zwiększających możliwość występowania reakcji ubocznych.
2. z powodów religijnych,
3. z powodów filozoficznych związanych z prawem do wolności osobistej obywateli.
Dzieci zwolnione od szczepień mogą uczęszczać do szkół podstawowych i ponadpodstawowych z wyjątkiem okresów występowania epidemii. W Polsce praktycznie jedynym sposobem zwolnienia ze szczepień jest choroba dziecka.

Szczepionki uważa się za zwycięstwo w walce z chorobami, podczas gdy w rzeczywistości powodowały nawroty chorób. Karty pacjentów były fałszowane z obawy przed cofnięciem dotacji. Obecnie również wielu lekarzy odmawia potwierdzenia na piśmie efektu powikłania po szczepieniu. Autorowi jest znanych co najmniej kilka przypadków w ostatnim roku wystąpienia powikłań lub eufemistycznie zwanych efektów ubocznych o różnym stopniu nasilenia, po szczepieniu, w których to sytuacjach lekarze nie wypełniali kart.
Autorowi nieznane są przypadki w Polsce przesyłania raportów do Instytutu Leków z informacją o wystąpieniu powikłań po szczepieniu. Na prowadzonych kursach zawsze pytanie takie padało i nigdy nie otrzymano na nie odpowiedzi. Wielu lekarzy, nawet starszych, nie wiedziało w ogóle o obowiązku wysyłania takich raportów.

Innym takim przykładem jest lansowana obecnie szczepionka przeciwko kleszczowemu zapaleniu opon mózgowych. Stara się firma wprowadzić ją jako niezastąpiony środek na tę chorobę. Jednakże w woj. gdańskim i słupskim od 40 lat nikt nie rozpoznał tej choroby. Tak więc brak jest podstaw do stosowania szczepionki. Firma nie wspomina o możliwości wystąpienia powikłań. Po drugie szczepionka posiada „gwarancję” na rok, po tym terminie trzeba zaszczepić się ponownie. Wydać kolejny milion złotych. I tak co trzy lata. A fizycy twierdzą, że perpetum mobile nie istnieje. Po trzecie pan, który w latach 70-tych opracował tę szczepionkę, był jednocześnie odpowiedzialny za kontrolę szczepień i pełnomocnikiem Rządu ds. szczepień. Austriak ten zarobił wieleset milionów szylingów. Podobnie firma Immuno AGH. Jak wiadomo z niepotwierdzonych źródeł tylko Leśnicy zakupili ponad 10 000 sztuk tej szczepionki po ponad 100 zł za dawkę. I pamiętajcie drodzy Leśnicy co trzy lata należy dawkę powtórzyć wg informacji producenta. Należy pogratulować firmie marketingu. Bez społecznego sprzeciwu będzie coraz więcej i więcej wymaganych szczepień. Tak długo jak szczepienia będą dawały tak olbrzymie zyski, życie ludzkie nie ma znaczenia. Nie wspominając o wielkim skandalu testowania szczepionek na upośledzonych dzieciach w Australii przez ostatnie 40 lat. Dzieciom szczepiono rozmaite wirusy i bakterie, aby potem stosować szczepionki.


Szczepienia a prawo

ROZPORZ¡DZENIE MINIStrA ZDROWIA z dnia 23 grudnia 2002 r w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych Dz. U. Nr 241, poz. 2097) (wybrane)

§ 5. 1. Zgłoszenie niepożądanego odczynu poszczepiennego następuje niezwłocznie, nie później niż po upływie 12 godzin od powzięcia podejrzenia jego wystąpienia.

§ 8. W przypadku wystąpienia ciężkiego lub poważnego niepożądanego odczynu poszczepiennego u dwu lub więcej osób zaszczepionych tą samą szczepionką państwowy powiatowy inspektor sanitarny powiadamia niezwłocznie o tym fakcie państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, nie później niż po upływie godziny od powzięcia podejrzenia jego wystąpienia.

§ 9. 1. Państwowy powiatowy inspektor sanitarny prowadzi powiatowy wykaz zgłoszeń niepożądanych odczynów poszczepiennych.

§ 10. 1. Państwowy wojewódzki inspektor sanitarny prowadzi wojewódzki wykaz zgłoszeń niepożądanych odczynów poszczepiennych.

§ 11. 1. Główny Inspektor Sanitarny lub wskazana przez niego specjalistyczna jednostka prowadzi zbiorczy wykaz zgłoszeń niepożądanych odczynów poszczepiennych i podaje do publicznej wiadomości zbiorcze informacje o niepożądanych odczynach poszczepiennych zgłoszonych na terenie kraju.

Załącznik nr 1

KATEGORIE NIEPOŻĄDANYCH ODCZYNÓW POSZCZEPIENNYCH

Kategorie niepożądanych odczynów poszczepiennych: 1) odczyny miejscowe, w tym:
a) odczyny miejscowe po szczepieniu BCG,
b) obrzęk,
c) powiększenie węzłów chłonnych,
d) ropień w miejscu wstrzyknięcia;
2) niepożądane odczyny poszczepienne ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN):
a) encefalopatia,
b) drgawki gorączkowe,
c) drgawki niegorączkowe,
d) porażenne poliomyelitis wywołane wirusem szczepionkowym,
e) zapalenie mózgu,
f) zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych,
g) zespół Guillain-Barre;
3) inne niepożądane odczyny poszczepienne:
a) bóle stawowe,
b) epizod hipotensyjno-hiporeaktywny,
c) gorączka powyżej 39°C,
d) małopłytkowość,
e) nieutulony ciągły płacz,
f) posocznica, w tym wstrząs septyczny,
g) reakcja anafilaktyczna,
h) reakcje alergiczne,
i) uogólnione zakażenie BCG,
j) wstrząs anafilaktyczny,
k) zapalenie jąder,
l) zapalenie ślinianek,
m) inne poważne odczyny występujące do 4 tygodni po szczepieniu.

1 Niepożądany odczyn poszczepienny (NOP) stanowi każde zaburzenie stanu zdrowia, jakie występuje po szczepieniu. Jeśli nie podano inaczej i z wyjątkiem odczynów po szczepieniu BCG, za związane czasowo ze szczepieniem uznaje się zaburzenia stanu zdrowia, które wystąpiły w okresie 4 tygodni po podaniu szczepionki. Mogą one być wynikiem:
1) indywidualnej reakcji organizmu człowieka szczepionego na podanie szczepionki;
2) błędu wykonania szczepionki lub błędu podania szczepionki;
3) zjawisk od szczepienia niezależnych, a tylko przypadkowo pojawiających się po szczepieniu.

Załącznik nr 2

KRYTERIA ROZPOZNAWANIA NIEPO¯¡DANYCH ODCZYNÓW POSZCZEPIENNYCH

Kryteria rozpoznawania niepożądanych odczynów poszczepiennych:
1) odczyny miejscowe:
a) nadmierny odczyn miejscowy:
– obrzęk wykraczający poza najbliższy staw,
– obrzęk, zaczerwienienie i bolesność utrzymujące się dłużej niż 3 dni,
– odczyn miejscowy wymagający hospitalizacji dziecka,
b) odczyny miejscowe po szczepieniu BCG:
– poronny fenomen Kocha (wczesny odczyn poszczepienny pod postacią nacieczenia pojawiającego się już pomiędzy drugim a siódmym dniem po szczepieniu, a następnie owrzodzenia gojącego się od 2 do 4 miesięcy),
– pęcherzyk ropny o średnicy większej niż 10 mm u noworodków lub większej niż 20 mm u dzieci starszych,
– owrzodzenie o średnicy większej niż 10 mm u noworodków lub większej niż 20 mm u dzieci starszych,
– keloid,
c) powiększenie okolicznych węzłów chłonnych:
– powiększenie co najmniej jednego węzła (1,5 cm lub więcej),
– sącząca się przetoka nad węzłem (dotyczy głównie powikłań po BCG, w okresie 2-6 miesięcy po podaniu szczepionki),
d) ropień w miejscu wstrzyknięcia:
– bakteryjny (obecność ropy, objawy zapalenia, gorączka, dodatnie wyniki posiewu),
– jałowy (brak dowodów zakażenia bakteryjnego);
2) niepożądane odczyny ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN):
a) encefalopatia: wystąpienie co najmniej dwóch z podanych niżej trzech objawów w przeciągu 72 godzin po szczepieniu:
– drgawki,
– wyraźne zaburzenia stanu świadomości trwające dzień lub dłużej,
– wyraźna zmiana zachowania dziecka utrzymująca się dzień lub dłużej,
b) drgawki z wyraźnym rozgraniczeniem na gorączkowe i niegorączkowe,
c) poliomyelitis poszczepienne wywołane wirusem szczepionkowym (porażenie lub niedowład wiotki z objawami utrzymującymi się 60 lub więcej dni, który wystąpił u dziecka w okresie 4-30 dni po podaniu OPV lub 2-75 dni po kontakcie z osobą, która otrzymała tę szczepionkę. Do rozpoznania wymagane jest badanie wirusologiczne płynu mózgowo-rdzeniowego oraz stolca z wyizolowaniem szczepu szczepionkowego wirusa polio),
d) zapalenie mózgu (rozpoznane w oparciu o typowe objawy neurologiczne, pleocytozę w płynie mózgowo-rdzeniowym i/lub izolację wirusa z PMR),
e) zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (rozpoznane w oparciu o typowe objawy oraz badanie PMR, z wyraźnym rozgraniczeniem na bakteryjne i niebakteryjne. Przy podejrzeniu poszczepiennego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych po podaniu szczepionki żywej, wskazana jest próba izolacji wirusa szczepionkowego z PMR),
f) zespół Guillain-Barre (symetryczny niedowład o ostrym początku, gwałtownie postępujący, bez gorączki w momencie wystąpienia pierwszych objawów, z równoczesnymi zaburzeniami czucia, rozpoznawany na podstawie objawów klinicznych i badania płynu mózgowo-rdzeniowego. Zgłaszaniu podlegają wszystkie przypadki zespołu Guillain-Barre, które wystąpiły w przeciągu 4 tygodni po szczepieniu);
3) inne niepożądane odczyny poszczepienne:
a) reakcje alergiczne pod jedną z niżej wymienionych postaci, ujawniające się w okresie 24 godzin po podaniu szczepionki:
– zmiany skórne,
– obrzęk twarzy lub uogólniony,
– zmiany osłuchowe (świsty),
b) reakcja anafilaktyczna (ostra reakcja nadwrażliwości) – silnie zaznaczona reakcja w przeciągu pierwszych dwóch godzin po podaniu szczepionki, charakteryzująca się dusznością z powodu skurczu oskrzeli, obrzękiem krtani, obrzękiem Quinckego,
c) wstrząs anafilaktyczny – natychmiast po podaniu szczepionki,
d) gorączka 39°C lub wyższa (gorączka występuje zazwyczaj w przeciągu 48 godzin po podaniu szczepionek DTP lub DT, natomiast po szczepieniu przeciw odrze lub (śwince, odrze i różyczce) odczyn w postaci wzrostu temperatury występuje w drugim tygodniu po podaniu szczepionki (szczyt około 10 dnia),
e) epizod hipotensyjno-hiporeaktywny (jest to charakterystyczny stan po szczepieniu DTP, w którym niemowlę przez pewien okres czasu (10 minut do 36 godzin) ma obniżone ciśnienie tętnicze (stany hipotonii do zapaści naczyniowej włącznie), obniżone napięcie mięśniowe, nie przyjmuje posiłków i nie nawiązuje kontaktów z otoczeniem),
f) nieutulony ciągły płacz (utrzymujący się powyżej 3 godzin płacz lub krzyk o znacznym nasileniu i wysokim tonie, pojawiający się przeważnie 6-18 godzin po szczepieniu),
g) uogólnione zakażenie prątkiem BCG (m. in. zmiany w węzłach chłonnych innych regionów, zmiany kostne, meningitis BCG, zmiany w nerkach i innych narządach lub tkankach, występujące 1-24 miesięcy po szczepieniu, potwierdzone bakteriologicznie).


Poniżej zacytowane wypowiedzi przypadkowo wybranych rodziców:

„Szczepic polroczna dziewczynke na rozyczke sensu nie ma (jak bedzie miala 15 lat to i owszem), tezec tez odpada (szczepionke i tak dostanie jesli bedzie miala glebokie skaleczenie z podejrzeniem o zakazenie) a na tezec mozna szczepic po takim fakcie). Na zoltaczke zaszczepie bo to szczepienie trzeba miec na wypadek nawet banalnego zabiegu chirurgicznego.Blonica i krztusiec sa chorobami, ktore sie leczy bez wiekszych problemow i zachorowanie nie grozi powaznymi konsekwencjami. Na polio chyba nie odwaze sie ominac szczepienia bo choroba rzeczywiscie grozna i z powaznymi powiklaniami.”

„jestem przekonany, ze szczepienie jest lamaniem wszystkich naturalnych barier immunologicznych czlowieka i powaznie oslabia organizm. Po drugim szczepieniu na zoltaczke moja corka trafila do szpitala z infekcja drug moczowych, moze to tylko zbieg okolicznosci ale nie chcialbym zeby to sie powtorzylo.”

„Zreszta o powiklaniach niewiele wiadomo poza tym ze sa bo zaden koncern farmaceutyczny nie jest zainteresowany w ujawnianiu takich danych (analogicznie jak ze szkodliwoscia telefonow komorkowych)”

„Problem w tym ze producenci szczepionek nie sa zainteresowani w takich badaniach. Czy wiesz o tym ze do kazdego szczepienia lekarz powinien wypelnic takze formularz o powiklaniach i skutkach ubocznych? Tak naprawde malo ktory lekarz wie o takim formularzy i nikt ich nie zbiera.”

„Czy wiesz, ze niektore powiklania poszczepienne prowadza do smierci i ze notowano sporo takich wypadkow?”

„W kalendarz szczepien zaczely ingerowac firmy farmaceutyczne zamiast naukowcy opierajacy sie na aktualnych badaniach zachorowalnosci i obserwujacy skutki uboczne i powiklania poszczepienne. Na grype nie zaszczepie ani siebie ani dziecka nawet jesli okaze sie za rok czy dwa, ze bedzie to szczepienie obowiazkowe.”

„Kiedy ja byłam dzieckiem ludzie nie słyszeli ze kleszcze mogą powodować kleszczowe zapalenie mózgu a teraz świat poszedł do przodu, informacja dotarła to i zaszczepić sie można ale nie trzeba.”

„Ja z moja obecna wiedza zastanowilabym sie nad wieloma szczepieniami, bo jak sie okazalo szczepienie nie zabiezpiecza przed zachorowaniem (konkretnie chodzi mi o krztusiec), jak wyjasnila mi pani pulmonolog, ktora opiekuje sie moja corka, jedynie zmniejsza ryzyko zachorowania a przy okazji objawy sa zamazane i trudniej zdiagnozowac taka chorobe.”

„Roczne dziecko przechodzi rozyczke prawie bezobjawowo, drobna wysypka na twarzy. Dla rocznej dziewczynki nie stanowi ta choroba zadnego zagrozenia a po jej przejciu organizm ma naturalna odpornosc duzo wyzsza niz po szczepieniu ktore wystarcza na kilka lat”

„Miałam kolegę z dzieciństwa, miał chorobę Heine-Medina, po szczepieniu zachorował!!!”

„Znam kilka przypadków gdy zdrowiutkie dzieci zachorowały po szczepionce. Synek kolegi z pracy po szczepionce dostał ataku z drgawkami, stracił przytomność i jest umysłowo opóźniony. Pomyśl. Jaka to kasa! Firmy farmaceutyczne zrobią wszystko by ludzie jak najwięcej się szczepili. (…) Kochane MZ wykupiło obowiązkowe szczepionki MMR II i od kwietnia czy marca każe nimi szczepić. Niech mnie pocałują w d…. Poczytaj sobie w internecie o MMR II. Szczególnie chłopcy narażeni są po niej na …..autyzm. „

„Moje dziecko ma przepisywane tzw. „bezpieczne szczepionki”. Niestety trzeba za nie samemu płacić, fundusz nie refunduje.”

„Moja córka ma obecnie 22 lata, cechy autyzmu, jest upośledzona umysłowo, ma zaburzenia metabolizmu. Kiedy córka ukończyła 2 miesiące została zaszczepiona szczepionką DiTePer i przeciwko Polio. Na drugi dzień po szczepieniu wystąpiły drgawki, które powtarzały się coraz częściej. Badania wykazały skłonność do niskich poziomów cukru we krwi – hipoglikemia. Leczenie w Centrum Zdrowia Dziecka nie skutkowało. Choroba czyli hipoglikemia powoli jakby ustąpiła samoistnie – w wieku 5 lat córka już nie miała ataków drgawek. Ale skutki są takie jak opisałam powyżej. Od dwóch lat znów pojawiły się drgawki – leki przeciwpadaczkowe nie skutkują. W moim mieście znam jeszcze jeden przypadek, gdy u dziecka po tym samym szczepieniu – w wieku 6 miesięcy -wystąpiły drgawki. Matka twierdzi, że dziecko w chwili szczepienia było lekko zakatarzone. Dziewczynka jest 5 lat młodsza od mojej córki, ma cechy autyzmu, podejrzewano zespół Retta, jest głęboko upośledzona.”

„9 lutego 2000 zaszczepiono córkę p/Odrze i zareagowała (po pięciu dniach gorączką i zapaleniem oskrzeli.”

„Jestem matka dziecka 4 letniego , autystycznego uszkodzonego (prawdopodobnie ) szczepionka .Gdy moja corka miala 1.5 roku iczula siedobrze zaszczepilam ja na pojedyncza szczepionke odry . O ile mi wiadomo jest to MMR mial zla opinie . Jednak cos sie zdarzylo -mala zagoraczkowala i przez tydzien jej zachowanie bardzo sie zmienilo . Zaczela uciekac naspacerach , plakala w nocy , byly problemy ze spaniem i jedzeniem . Tych symptomow bylo wiele ale nikt nie wskazywal na autyzm .Lekarze stukali sie w glowe o co mi chodzi . Dopiero 4 miesiace pozniej (moja mala bardzo malo mowila ) zdecydowalam sie na badania wzroku i sluchu (mala wydawala sie byc nieobecna ). W tym samym czasie objawy w/w nasilily sie i w grudniu (okres oczekiwania na badanie ABR trwa 2 miesiace !!),w dzien swych 2 urodzin mala miala krwawienie z ucha b. wys . goraczke . Szpital i diagnoza -wirusowe zap. ucha.
Odetchnelam z ulga , pomyslalam to dlatego nie mowi nie slucha i nie bawi sie jak inne dzieci . Leczenie bylo dlugie , sam wymas z ucha zajal 3 tygodnie , po 6 miesiacach zrobilismy ABR (wczesniej nie bylo sensu ze wzgledu na ogecnosc infekcji ) i wynik wyszedl 100% !!! slyszalnosci . Ale na prozno czekalismy na poprawe innych stanow . Wszystko sie pogarszalo , w miedzyczasie mala „zlapala „ODRE , co dla lekarza rodzinnego bylo szokiem (przeciez niedawno szczepil ja na to !!!), Cos mi jednak nie pasowalo z taszczepionka .Poniewaz mam swoja ksiazeczke zdrowiaz dziecinstwa sprawdzilam , ze nie bylam na odre szczepiona , to po co narazac moje dziecko !!! Mijaja miesiace a ja wciaz nie wiem czy mam kontynuowac szczepienia ?? Mala nie miala mamps ani rubella .Czytajac jednak fachowe ksiazki mozna wnioskowac , ze ani rozyczka ani swinka nie sa zagrozeniam dla zycia .Natomiast nie mam przekonania do szczepionek .”

„Wglebiajac sie wszczegoly po szczepionkowe ma wrazenie , ze gdy dziecko jest zdjagnozowane jako autystyczne , w pierwszej kolejnosci rodzice powinni zrobic analize wlosow na ogecnosc met . ciezkich (timerosal – konserwant szczepionek to tlenek rteci !!!), jesli to okaze sie nieprawidlowe – chelition , czyli detox (pod konrola lekarza – produkty mozna kupic przez internet – haslo DMSA), dalej to badania uryny na aminokwasy i peptyny , organiczne kwasy , wrazliwosc na gluten . kal -ogolnie plus pasozyty, IgA, testy;alergiczne , immunologiczne , aktywnosc erytrocytow (erytrocyte Glutatione Peroxidase Activity ), test genetyczna na lamliwy chromosom , przepustowosc kiszek (Bowel Permeabilaty ).Dodatkowo ;krew :poziom serotoniny ,z serum -phenylaline , -pyruvic acid , lactic acid -herpes , cytomegalovirus .czerwone cialka -magnez , CSF-protein elektrofhoresis .Informacje zasieglm z protokulu DAN z 1995 roku (konferencja DAN ). Mysle ,ze najpierw nalezy wykluczyc encefalopatie po szczepionkowa a pozniej latac do psychologow co robic dalej !!”

„Czy ktoś jest w stanie sprawdzić skład angielskiej szczepionki MMRII/? Ja też doszukałam sie thIMEROSALU(trujący, ciężki metal o pochodzeniu rtęciowym), ale nie jestem pewna. U mojego synka zespół autystyczny rozwinął się po podaniu tej szczepionki. Z całą pewnością jej nie powtórzę i raczej postaram sie o tę „magiczna”kartkę od neurologa.”

„mam kontakt z tymi dziećmi (nie szczepionymi) te dzieci nie chorują, świetnie się rozwijają, jest to bardzo charakterystyczne ze te dzieci uczą się wszystkiego dużo szybciej niż rówieśniki szczepione. Nie podważam oczywiście ze dzieci szczepione są „gorsze” NIE ! nie są inne ale coś musi być w tym że jednak dzieciaczki są bardzo zdrowe, nie zapadają na zwykłe wirusówki, dzieci są spokojne, uśmiechnięte, cierpliwe w szkole nauka nie sprawia im kłopotu a wręcz są bardzo dobrymi uczniami.
Ponieważ mam teraz kontakt z matkami w przedszkolach (prelekcje ) to same mamy zwracają jednak uwagę na to ze szczepionki „sykotyzują” te młode organizmy – dotychczas dzieci które nie chorowały zaczynają chorować, choroby się przeciągają a dzieci zapadają na coraz to inne choroby.”

„więc tez uważałam ze nie ma nic lepszego jak tylko zabezpieczyć własne dziecko. Mój syn urodził się o czasie itd. rozwijał się świetnie, nie miał większych problemów w okresie około niemowlęcym- był dzieckiem ogólnie mówiąc normalnie się rozwijającym i łapiącym co najwyżej czasem jakieś katary ale po MMR -e dziecko moje stało się bardzo wrażliwe na wszystko co możliwe było, chorowania nie było końca, stał się bardzo „ruchliwy” raczej powinnam napisać „nadpobudliwy” ale to słowo nigdy mi nie pasuje ponieważ syn był grzeczny ale strasznie niecierpliwy, płaczliwy , dotychczasowe jego zainteresowania jak kredki, plastelina zostały odrzucone, nie miał cierpliwości do niech.
Za chwilę dziecko trafiło do zerówki…okazuje się ze taki chłopczyk który świetnie rysował, lepił z plasteliny nie ma cierpliwości aby powtarzać te czynności w zerówce.”

„Nie wiem czy odczuwasz tę różnice co piszę – to są bardzo charakterystyczne zmiany w zachowaniu dziecka z dziecka spokojnego, uśmiechniętego, cierpliwego stał się dzieckiem o którym ogólnie psycholodzy mówią „nadpobudliwym” – wiem ze to wina akurat tego szczepienia MMR i tak uważam ze syn miał mnóstwo szczęścia ze nie skończyło się to u niego gorszymi powikłaniami typy „autyzm” – Syn w tej chwili jest już spokojny 🙂
mówi się ze wyrósł z „ruchliwości” ale jest dzieckiem który osiąga kiepskie wyniki w nauce i to nie jest jakieś zaniedbanie z naszej strony ( poświęcamy mu dużo cierpliwości i angażujemy się z życie szkolne w miarę kiedy tego sytuacja wymaga) ale jego brak cierpliwości jest nadal strasznie charakterystyczny . ma uznaną „dysgrafię” – choć np. osiąga ogromne sukcesy z życiu sportowym.”

„Jest całkiem możliwe, że szczepienia wpływają na zachowania i osobowość dzieci skoro udowodniono, że nawet po MMR może rozwinąć się autyzm.”

„Od siebie dodam, że gwałtowne zostrzenie alergii u mojego dziecka miało miejsce po I szczepieniu w przychodni. I do tej pory (dzidzia 1,5 roku) „huśtamy się” po tym zdarzeniu. Gwałtowne zaostrzenie oznacza w naszym przypadku przejście z nietolerancji tylko i wyłącznie mleka krowiego oraz jego przetworów na nietolerancję wszystkiego co jadłam jako matka karmiąca piersią.”

„Synek ma 5 miesięcy, zaszczepiliśmy go szczepionką zintegrowaną (7 w jednym, (homeopata z Krakowa) tylko z niedowierzaniem kręcił głową jak można było, ale cóż, nasz pediatra był zachwycony więc zaszczepiliśmy – bez komentarza…), po trzech dniach straszne problemy z brzuszkiem, przeraźliwy płacz, prawie-biegunka, etc, po siedmiu wysoka gorączka i kaszel. Najpierw mokry, potem suchy. Cztery dni pod rząd chodziliśmy do lekarzy, wszyscy mówili że zdrowy, ale że na wszelki wypadek antybiotyk (jedna pani, ta od szczepienia zresztą, przepisała antyb. na 20 dni!!!!). Nie zaaplikowałam no bo NA CO skoro zdrowy??? Ale tak kaszlał że w niedzielę wylądowaliśmy na ostrym dyzurze – to samo, zdrowy, ale wskazana konsultacja u laryngologa. No dobrze – poniedziałek – laryngolog – dziecko zdrowe! A tymczasem płuca wykaszliwuje. Do pediatry znów. Antybiotyk. Złamałam się, jakieś szmery w oskrzelach, pan bałby się dziecko bez osłony zostawić, antybiotyk. Dałam. 5 dni. Biegunka non stop, zapach chemii w kupce. Kontrola. Wszystko w porządku, odstawić antybiotyk. Kaszlał i charczał jeszcze ale to podobno może się do dwóch tygodni utrzymywać. Po dwóch dniach w nocy temp. 39 st., kaszle świszczaco PRZEpotwornie, trzecia rano, przerażeni gnamy do szpitala. Na oddział. Dziecko – uwaga – ZDROWE, ale skoro nas jego stan niepokoi – przyjmą. Po dniu wyklarowało się zapalenie krtani, oskrzeli, płuc i nie wiem jeszcze czego. Dożylnie antybiotyk. I tak półtora tygodnia spałam na ogrodowym leżaczku, a Wiktorowi przez dwie godziny dziennie ładowali w żyłkę Klacid. Wypisali. Kaszle dalej, ale tak podobno do dwóch tygodni – jak już pisałam. Syropek, nawilżać powietrze i oklepywać. Z syropkiem dałam sobie spokój, poszlismy do homeopaty. Co boli dodatkowo to fakt, że dziecko jest INNE: był radosny, spokojny, szczęśliwy bobas, a teraz jest płaczliwy, marudny, niespokojny…
szczepionka sześciowalentna Infanrix Hexa + szczepionka przeciw meningokokom z grupy C – Menjugate. Ta pierwsza to przeciw: błonicy, tężcowi, krztuścowi, wzw B, polio i Hib. Meningokoki to bakterie wywołujące zapalenie opon mózgowych, posocznicę, sepsę „

„Mój syn do 8 miesiaca był dosc spokojnym dzieckiem, wtedy sielanka skończyła się stał się b. ruchliwy i niecierpliwy-( dopiero teraz te fakty łączę – ma lat 2,9) PO podaniu potrójnej szczepionki PRIORIX,(za namową pani z przychodni – o zgrozo żebym wtedy wiedziała to co teraz) – dziecko przez 3 dni miało biegunkę i nagłe wymioty. Z pomocą przyszła koleżanka – podałam BAPTISIA TINCTORIA – wTEDY JESZCZE nic o homeopatii nie wiedziałam. W przychodni zadnej pomocy nie otrzymałam, oczywiscie dzieci szczepi sie w sobotę więc, pozostał mi dyzur nocny. Pani doktor z przychodni odpierała zarzut że to niejest efekt szczepionki, a wirus, dopiero po zmianie dyżuru inna pani doktor przyznała że tak moze dziać się po szczepionce. Dodam że syn nigdy nie chorował poważnie. Do 8 miesiaca jeden katar! Dopiero teraz zaczęłam kojarzyć fakty. U mojego dziecka tuz po urodzeniu pojawiła się sapka, teraz wiem że to po szczepieniu na gruźlicę – (homeopata stwierdził u niego skazę tuberkulinową). Wtedy gdy miał 6 tygodni pediatra powiedziała mi że to efekt wiotkich mięśni! W pełni wszystko zaczęło z niego wychodzić po odstawieniu od piersi – miał wtedy 2 lata. Pojawił sie chroniczny katar i trwał 7 tygodni. Dzięki homeopatii wyszedł z niego. NIe zaszepię na pewno p/ gruźlicy to wiem, a inne szczepienia bardzo się zastanawiam”

„a kiedy ta pani była w szpitalu i nie pozwoliła zaszczepić dziecka 5 godzin po porodzie, przyszło do niej dwóch lekarzy, potem pani ordynator, bardzo miła, i łagodnie (! jakaś mądra) próbowała jej wytłumaczyć, że może jednak, że skoro ona się boi, to oni zaszcze

Wpis został przeczytany 9699 razy 🙂

 Posted by at 13:00

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)